ไลฟ์สไตล์

อาณาจักรกีตาร์ของ นพดล ธรรมวัฒนะ

  • 7 พฤศจิกายน 2561, 09:00 น. |
  • เปิดอ่าน 914
Share on Google+
LINE it!
- +

ของสะสมสุดหวงที่เก็บรักษามาทั้งชีวิต

เรื่อง : กันย์

เสียงบรรเลงกีตาร์คลาสสิกเพลงแสงเดือน (Magic Beams) บทเพลงพระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 ดังแว่วไพเราะจับใจ ชายร่างเล็ก ใบหน้ายิ้มแย้มนั่งกอดกีตาร์พลางเกาสายทั้งหกอย่างพลิ้วไหว

นพดล ธรรมวัฒนะ นักธุรกิจหนุ่มใหญ่ผู้เป็นที่รู้จักในวงสังคม เปิดคฤหาสน์ธรรมวัฒนะอันโอ่อ่า ต้อนรับแขกเข้าเยี่ยมชมอาณาจักรส่วนตัว นั่นคือ คอลเลกชันกีตาร์ "กีตาร์นี่มีเสน่ห์มากนะ เป็นงานศิลปะที่มีความอ่อนช้อย ส่วนโค้ง ส่วนเว้า ส่วนเหยียดตรง เสียงก็เพราะ งดงามจับใจ เป็นเครื่องดนตรีที่ไม่ว่าจะนั่งเล่นนอนเล่น เราก็ต้องกอดเค้าไว้ตลอดเวลา ยิ่งกอดเท่าไหร่ก็ยิ่งรักยิ่งผูกพัน ฝีมือก็พัฒนามากขึ้นไปด้วย"

ท่าทีสบายๆ เป็นกันเองก่อนเจ้าตัวจะวางกีตาร์ลงอย่างทะนุถนอมแล้วเล่าให้ฟังว่า ทุกวันนี้ไม่ได้ตั้งใจขวนขวายมาสะสมแบบจริงจังแล้ว แต่ความที่มีโอกาสเดินทางบ่อย หลายครั้งอดใจไม่ไหวเลยมีบ้างที่ต้องซื้อมาดับกิเลสตัวเองสักตัวสองตัว

"ตอนนี้มีกีตาร์ที่สะสมไว้ทั้งหมดน่าจะสักร้อยตัวได้ ทั้งกีตาร์โปร่งและไฟฟ้า ผมซื้อมาเก็บไว้อย่างเดียว ไม่แลกเปลี่ยนไม่ขายต่อ กีตาร์ผมทุกตัวผมรักหมด ดูแลอย่างดี จำได้แม่นว่าซื้อร้านไหน รัฐใดประเทศอะไร ปีที่ซื้อปีไหน"

เขาเริ่มสนใจเครื่องดนตรีชนิดนี้เมื่อสมัยเรียนมัธยมที่โรงเรียนเซนต์จอห์น เขาตั้งวงกับเพื่อนๆ โดยใช้ชื่อว่าโซล แอนด์ บลูส์ เขารับตำแหน่งมือเบส จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นหลังจากวงของเขาคว้ารางวัลชนะเลิศจากเวทีประกวดดนตรีสากลชิงแชมป์ประเทศไทย จัดโดยสมาคมดนตรีแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2512

"ได้ที่หนึ่งประเภทนักเรียน ส่วนประเภทอาชีพ ผู้ชนะคือวงดิ อิมพอสซิเบิ้ล ครั้งนั้นในหลวงทรงเสด็จพระราชดำเนินมาเป็นกรรมการตัดสินคะแนนด้วย ภาคภูมิใจมากทำให้เรารักและหลงใหลการเล่นดนตรีแบบจริงๆ จังๆ"

กีตาร์ตัวแรกของเขายี่ห้อแฮกสตอม และกีตาร์เบสไฟฟ้ายี่ห้อฮอฟเนอร์ที่ พอล แมคคาร์ตนีย์ ใช้เล่นบนเวทีสมัยนั้นตัวละ 2,000-3,000 บาท เทียบกับก๋วยเตี๋ยวชามละ 1 บาท แพงนะ ตัวนั้นพ่อแม่เพื่อนซื้อให้เป็นกองกลางไว้เล่นในวง มาซื้อเองจริงๆ ก็ตอนสมัยกลับมาจากอเมริกาใหม่ๆ เริ่มหาสตางค์เองได้ แรกๆ ขึ้นอยู่กับทุนทรัพย์ เอาตัวสวยๆ ที่ชอบใจไว้ก่อน ต่อมาก็เริ่มสะสมรุ่นที่มีชื่อเสียงผลิตออกมาน้อยรุ่น ที่หายากและเป็นตำนาน โดยส่วนตัวเน้นที่ชอบที่ใช่มากกว่าจะไปเสาะแสวงหา จะเรียกว่าซื้อติดมือกลับมาเวลาไปเที่ยวเมืองนอกก็ได้

สุดยอดกีตาร์ที่สะสมไว้เป็นคอลเลกชันที่เจ้าตัวรักและหวงแหนสุดๆ หนีไม่พ้นกีตาร์รุ่นซานตานา ซิกเนเจอร์ ซึ่งทำออกมาเป็นพิเศษแค่ร้อยตัว โดย คาร์ลอส ซานตานา ดูแลไลน์ผลิตทุกกระบวนการด้วยตัวเอง กีตาร์สีแดงเพลิงผลิตในวาระครบรอบ 100 ปีกิ๊บสัน ส่วนหัวและลำตัวประดับด้วยเพชร กีตาร์โปร่งวัลเดซ ปี 1985 ผลิตเพียง 75 ตัวทั่วโลกที่เขาบอกว่ามีเงินอย่างเดียวก็หาซื้อไม่ได้ กีตาร์คลาสสิกของโคโนะ ทำจากไม้ชั้นยอดบราซิเลียนโรสวูด กีตาร์รุ่นทอม แอนเดอร์สันปี 1994 กีตาร์รุ่นเชต แอตส์กิน ลิมิเต็ด เอดิชัน กีตาร์รุ่นบัสคาริโน หรือกีตาร์รุ่นเกร็กสมอลแมน ล้วนเก่าแก่หายากและมีราคาแพงระยับทั้งสิ้น

"ผมสะสมมานาน 30 กว่าปี ซื้อมาเก็บดูแลรักษาอย่างเดียว เพิ่งได้มาเล่นจริงๆ จังๆ เมื่อปีสองปีนี้เองเพราะลูกสาวผมเขาสนใจอยากเล่นกีตาร์ ก็ต้องมานั่งรื้อความรู้ใหม่หมดเลย นิ้วนี่เจ็บไปหมด" นพดลหัวเราะชอบใจ