ธรรมะ-จิตใจ

‘พอเพียง’ ไม่ใช่เพียงสุขกาย แต่ยังสุดใจ

  • 28 มกราคม 2562, 09:00 น. |
  • เปิดอ่าน 514
Share on Google+
LINE it!
- +

พัฒนาจากสิ่งที่ตนเองมีและรัก หลักพัฒนาสำนึกรักบ้านเกิดง่าย ๆ ที่ มนูญ ทนะวัง แห่ง รีสอร์ตโกโก้ วัลเล่ย์ ทำแล้วได้ผล

เรื่อง : วราภรณ์

นูน-มนูญ ทนะวัง วัย 37 ปี เจ้าของรีสอร์ตโกโก้ วัลเล่ย์ จ.น่าน อดีตในวัย 35 ปี ชีวิตเขาพร้อมพรั่งไปด้วยบ้าน และรถหรูและครอบครัวที่อบอุ่น แต่ชีวิตกลับเกิดคำถามว่า ชีวิตคนเราเกิดมาเพื่ออะไร และคนเราจะหาความสุขอย่าแท้จริงได้จากที่ใด คำตอบที่เขาได้กับตัวเองคือ เขาอยากกลับไปอยู่บ้าน และพัฒนารีสอร์ตธุรกิจดังเดิมตั้งแต่รุ่นพ่อ ให้เจริญก้าวหน้าภายใต้คำว่า พอดี และพอเพียง ยังเหลือเผื่อแผ่ไปถึงผู้สูงอายุในหมู่บ้านด้วย

“กับคำถามว่า ผมใช้วิถีพอเพียงมาทำธุรกิจได้อย่างไร จุดเริ่มต้นของผม คือ การเข้าโครงการพอแล้วดี ปี 2 สิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากทฤษฎีของพระบาทสมเด็จ พระปรมินทรมหาภูมิพล อดุลยเดช บรมนาถบพิตร ในหลวงรัชกาลที่ 9 มี 3 ห่วง 2 เงื่อนไข คือ 1. ผมเริ่มต้นจากสิ่งที่ผมมี ไม่ใช่เริ่มจากมะโน 2. ไม่กู้หนี้ยืมสิน ค่อย ๆ ทำ ค่อยๆ เก็บเงิน ค่อยขยายค่อย ๆ เติบโต ผมแค่คิดว่า ผมไม่อยากเข้าไปในวงจร ถ้าเราแสวงหาต้องคิดให้ใหญ่ ผมไม่ได้หวังได้เงิน ผมแค่มองในสิ่งที่ตัวเองมี โดยไม่เกินกำลัง ทำในสิ่งที่รัก มากกว่าทำตามตลาด บางคนเปิดร้านกาแฟ แต่ผมชอบชอกโกแลต ผมก็เลือกอยู่กับสิ่งที่ผมรัก มากกว่าสิ่งที่ได้เงิน   

ทุกวันนี้ชีวิตของผมพอเพียงมาก ผมตื่นตอนบางวันหลังจากส่งลูกที่โรงเรียนแล้ว ผมเข้าไปดูสวนใกล้ ๆ บ้าน บางวันเข้าไปคุยกับป้า ๆ ที่ผมลดการใช้เครื่องจักรในการคัดแยกเมล็ดโกโก้ โดยอาชีพกับคุณลุงคุณป้า เพื่อจะได้มีความหวังไม่ต้องรอแต่เบี้ยยังชีพของคนชราแต่เพียงอย่างเดียว หรือไม่ก็เข้าไปดูรีสอร์ต ดูการเตรียมไร่โกโก้ที่เราปลูกเอง หรือจัดเวิร์คชอปให้ลูกค้ามาลองทำผลิตภัณฑ์ที่มาจากชอกโกแลตจากไร่ของเรา ชีวิตมีความสุขมาก เหมือนเราอยู่ในสิ่งที่เราไม่ต้องตื่นเป็นรูทีน ผมมีเวลาให้กับตัวเองและครอบครัว และคิดเพื่อทำให้คนอื่นต่อไป”

สุดท้ายการใช้ชีวิตช้า ๆ ในแบบของตนเอง มนูญ บอกว่า คือ การใช้ชีวิตอย่างรู้คุณค่าของการเกิดมา

“เราควรจะใช้ชีวิตให้เกิดประโยชน์กับโลก กับตัวเองบ้าง แทนที่ทำเพื่อตัวเองคนเดียว ความสุขก็จะเกิด เพราะเราได้เห็นคุณค่าในตัวเองตลอดเวลา”