ธรรมะ-จิตใจ

จริงจัง ทุ่มเท บทพิสูจน์การทำงาน รณิดา เหลืองฐิติสกุล

  • 8 ตุลาคม 2561, 09:00 น. |
  • เปิดอ่าน 767
Share on Google+
LINE it!
- +

“งานที่ได้รับมอบหมาย ต้องทำเต็มที่ และดีที่สุด” คือ เคล็ดลับที่นำพาความสุขกายสุขใจมาสู่หัวหน้าสำนักงานจังหวัดศรีษะเกษ

เรื่อง : มีนา

เพิ่งเสร็จสิ้นจากโปรเจคที่ทำให้ รณิดา เหลืองฐิติสกุล หัวหน้าสำนักงานจังหวัดศรีษะเกษรู้สึกภาคภูมิใจและมีความสุขเพราะเธอคือ หนึ่งในผู้อยู่เบื้องหลัง “นิทรรศการภาพถ่าย 100 ภาพ 1,000 เรื่องเมืองศรีสะเกษ" ที่จัดขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ส่งเสริมและกระตุ้นการท่องเที่ยว เป็นที่มาโรดโชว์รูปภาพกว่าร้อยภาพในศูนย์การค้าใจกลางเมืองกรุงเทพฯ หลังจากนี้ก็จะไปจัดไปที่หอประชุมใหญ่ของจังหวัดและประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีจากกรุงเทพมหานครมาแล้ว  

 “แต่เดิมวิชาสังคมบอกว่า ศรีสะเกษ เป็นจังหวัดยากจนสุดในประเทศไทย ต่อมามีโครงการอีสานเขียว เอาน้ำไปให้ เอาผลไม้จากภาคใต้ไปให้ปลูก ภาคใต้อุดมสมบูรณ์ ปลูกได้ทุกอย่าง แล้วก็ขายได้ ขณะที่ศรีสะเกษ ตอนนั้นปลูกอะไรก็ยาก ผลผลิตไม่ดี ไม่ได้ราคา อาจเป็นเพราะดินล้วน ๆ แต่ก่อนมีความเชื่อกันว่า ดินดีคือดินร่วนสีดำ ขณะที่ดินศรีสะเกษเป็นดินสีแดง แต่ใครเลยจะคิดว่า วันหนึ่ง จังหวัดนี้ จะปลูกอะไรก็ได้  แถมมีคุณสมบัติเด่นไม่แพ้ที่ไหน ไม่ว่าจะเป็นทุเรียน ลองกอง หัวหอม กระเทียม ฯลฯ ใครๆก็ยกนิ้วให้แล้วว่าของเรามี จุดเด่น คือ กลิ่นหอม แห้ง รสเผ็ด ไม่เน่า เพราะไม่แฉะชื้นง่าย จึงเน่ายาก โดยเฉพาะทุเรียนภูเขาไฟ จ.ศรีสะเกษ เมื่อเร็วๆ นี้โด่งดังมาก เรื่องดินเป็นตัวอย่างวิกฤติที่พลิกเป็นโอกาสมาก เนื่องจากมีจุดข้อบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ด้วย แต่เดิมอดีตชาติมาบอกว่าดินแดนแห่งนี้เป็นดินภูเขาไฟ 

ความจริงก็คือ เป็นดินจากเทือกเขาพนมดงรัก จึงมีแร่ธาตุ กำมะถัน อยู่เยอะ ทำให้ผลไม้ที่ปลูกมีรสชาติดี และคุณสมบัติเฉพาะแปลกออกไป เช่น ร่อน แห้ง เม็ดเล็ก แม้กระทั่งสะตอศรีสะเกษ กลิ่นไม่ฉุน ทานแล้วสามารถคุยกับใครต่อได้ ด้านทุเรียน เรามีสโลแกนที่ทางท่านผู้ว่าฯ ตั้งให้ คือ เนื้อเนียน กลิ่นไม่ฉุน ละมุนลิ้น ก่อนเป็นที่นิยม ทุเรียนภูเขาไฟ หน้าสวนขายไม่ได้ราคา ทั้งที่ปลูกมานาน แต่ไม่มีการเปิดให้คนอื่นรู้ว่ารสชาติต่างจากคนอื่นอย่างไร ทำให้ไม่มีใครนึกถึงเรา บางคนคิดว่าเป็นดินแดนแห้งแล้ง อีสานใต้ มีทุเรียนด้วยเหรอ ทุกวันนี้คนยังถามอยู่เลย อีกอย่างที่นี่มีสี่ชนเผ่า คือ เขมร ฮุยหรือส่วย เยอ ลาว ความหลากหลายรวมอยู่ได้ด้วยกัน พื้นที่ทางธรรมชาติก็ยังสวยงาม 100%  เมื่อเรามีของดีตั้งหลายอย่างเลยคิดว่าน่าจะบอกออกไป บวกกับนโยบายการส่งเสริมการท่องเที่ยว ทำให้เกิดเป็นนิทรรศการฯ นี้ขึ้น 100 ภาพ 1000 เรื่องเมืองศรีสะเกษ พูดยังไงก็ไม่หมดค่ะ”

 

การทำงานทุกอย่างผ่านมาด้วยดีเพราะรณิดาได้แรงบันดาลใจทั้งการดำเนินชีวิตและการทำงานคือ การเห็นข้อปฏิบัติของหลวงตาที่เธอนับถือ 2 รูป ได้แก่ หลวงตาพระมหาบัว ญาณสัมปันโน วัดป่าบ้านตาด จ.อุดรธานี และ หลวงปู่แบน วัดดอยธรรมเจดีย์ จ.สกลนคร ทั้ง 2 รูปเป็นพระที่ไม่มีเงินเดือน  แต่ทั้งสององค์ออกทำทานแจกจ่ายอาหารให้คนจน สร้างทั้งโรงพยาบาลและอื่นๆ อีกมากมาย จึงเป็นข้อฉุกคิดสำหรับข้าราชการตัวเล็ก ๆ คือ ทำไมเราเป็นข้าราชการ กินเงินหลวง จะนิ่งเฉยได้อย่างไร จึงเป็นแรงผลักในการทุ่มเททำงานให้ประเทศชาติและประชาชน

“ดิฉันคิดว่าการที่เรามีโอกาสดีๆ แค่เราตั้งใจทำงานก็เป็นบุญสำหรับเรา อย่างเราไปตลาด เราเจอแม่ค้าขายปลา เขาต้องทุบปลา คืออาชีพ เขาต้องฆ่า เพื่อเลี้ยงชีพ แต่อาชีพนี่เรา ไม่ต้องทำบาปอะไรเลย  ถ้ายิ่งเราตั้งใจทำงาน ยิ่งได้บุญ แถม ได้เงินด้วย ทำไมเราถึงไม่ทำให้เต็มที่ 

หลักทำงานดิฉันยึดความทุ่มเท ยึดความสำเร็จ ประโยชน์ประชาชน ทำงานราชาการ งบประมาณจำกัดทำอย่างไรให้เกิดประโยชน์สูงสุด  ดูว่าประชาชนและประเทศชาติได้อะไร เป็นสิ่งที่ต้องคำนึงถึงตลอดการทำงาน ฉะนั้นเวลาทำงาน ความสำเร็จของการทำงานก็จะปรากฏ รูปแบบงานที่เราทำ ส่วนใหญ่คนจะบอกว่าไม่เหมือนงานทั่วไป แตกต่าง ฉีกออก  มีความทันสมัย  เพราะเราเชื่อว่าไม่มีใครเก่งทุกอย่าง การทำงานต้องหลายส่วนประกอบกับ จึงมีการเชิญคนนั้นคนนี้เข้ามา เรียก่าประสานงานบุคคลภายนอกมาร่วมในการทำงาน ของเรา และแต่ละท่านที่เรารู้จัก ยึดถือ ทุกคนมีอุดมการณ์ในการทำงาน ดึงมาเป็นเครือข่าย เมื่อได้คนที่เก่งที่สุด มาทำสิ่งที่ดีร่วมกันอยู่แล้ว ทำให้ผลงานออกมาดี"