ธรรมะ-จิตใจ

ธรรมยึดเหนี่ยวน้ำใจ

  • 12 เมษายน 2561, 09:00 น. |
  • เปิดอ่าน 937
Share on Google+
LINE it!
- +

ความเห็นแก่ตัวแก้ได้ด้วยสังคหวัตถุ 4

เรื่อง : กั๊ตจัง ภาพ : กิจจา อภิชนรจเรข

ทำไมต้องลุกให้เด็ก ผู้หญิง สตรีมีครรภ์และคนชรานั่ง คำถามเหล่านี้วนเวียนอยู่ในสังคมออนไลน์มากมาย บ้างก็ว่าเป็นสิทธิส่วนบุคคล เสียเงินเหมือนกันทำไมต้องยืนให้คนที่ไม่รู้จักได้นั่ง บ้างก็ว่าประเทศอื่นก็ไม่มีใครลุกให้นั่ง แต่นี่คือประเทศไทย สังคมพุทธที่เอื้อเฟื้อแบ่งปันมาช้านาน

จนกลายเป็นภาพลักษณ์ที่ดีในสังคมโลกที่อยากเอาเป็นแบบอย่าง แต่คนรุ่นใหม่กลับไม่มีใครชอบใจนัก และดูเหมือนว่าความคิดเหล่านี้ได้แพร่กระจายไม่ต่างจากมะเร็งร้ายกัดกินสังคมไทยจากผุกร่อนอย่างมากในช่วง 15 ปีที่ผ่านมา ทำให้เรานึกถึงคำของ พระราชพรหมยานมหาเถระ (หลวงพ่อฤาษีลิงดำ) ท่านได้บอกธรรมอันเป็นเรื่องยึดเหนี่ยวน้ำใจกัน และถูกปฏิบัติใช้ในสังคมไทยมาช้านาน นั่นก็คือ สังคหวัตถุ 4  ได้แก่

1.ทาน การให้ การแบ่งปันของที่มีและพอจะมีให้แก่กัน ได้แก่ ผู้ที่ขาดแคลน ถึงแม้จะไม่ครบถ้วน แต่ก็เป็นเหตุให้เกิดความรักแก่ผู้ได้รับ

2.ปิยวาจา คือ พูดเพราะ อ่อนหวาน ทำให้ผู้รับฟังสบายใจเป็นเหตุให้เกิดความรัก ความสบายใจอีกอย่างหนึ่ง

3.สมานัตตตา ไม่ถือตัวเกินไป ทำตนเสมอ ไม่รังเกียจซึ่งกันและกันโดยฐานะ ชาติตระกูล และความรู้

4.อัตถจริยา ช่วยงานที่เพื่อนทำไม่ไหว ด้วยความเต็มใจจะสงเคราะห์ ไม่ทวงความดีที่ทำให้ อย่างนี้ก็เป็นเหตุให้เกิดความรักความสามัคคี เมื่อต่างคนต่างรัก สนิทสนมกัน ด้วยอาศัยเหตุ 4 ประการนี้ ต่างก็มีความสุข ความสบายทั้งกายและใจ

ได้ฟังคำหลวงพ่อดังนี้แล้วก็นึกเสียดายที่สังคมไทยไม่มีใครสนใจเรื่องธรรมะพื้นฐาน ที่ยึดเหนี่ยวความมีน้ำใจอันเป็นพื้นฐานที่ทำให้คนไทยมีจิตใจที่สูงส่งเหมือนเช่นสมัยก่อนเมื่อไม่กี่สิบปีที่ผ่านมานี้เอง